แ พ้ เ ด็ ก

posted on 05 Mar 2011 14:27 by kessama
เสีัยงเด็กข้างบ้านปลุกฉันให้ตื่นในตอนสายๆของเช้าวันเสาร์
 
เสียงนั้นพลอยทำให้ฉันต้องเร่งอาบน้ำแต่งตัวให้เร็วขึ้น
 
 
ฉันกับเพื่อนอีกสองคนเช่าทาวเฮาส์อยู่ในหมู่บ้านเล็กๆใกล้ที่ทำงาน
 
ข้างบ้านฝั่งซ้ายเป็นครอบครัวที่นับว่าใหญ่เลยทีเดียว
 
พ่อแม่กับลูกอีกสี่คน ไม่ใช่แค่นั้นนะ!!
 
ยังมีตัวละครประกอบเป็นเพื่อนๆพี่ๆน้องๆเค้าประมาณสี่คนเห็นจะได้
 
เด็กสี่คน ...พี่คนโต น้องซี (ด.ช.ทะเล) 5 ขวบ
 
                  คนรอง น้อง (ด.ญ.) นารา 4 ขวบ
 
         คนที่สาม น้อง ปลาวาฬ (ชาย) 2 ขวบ
 
 คนสุดท้อง น้อง โลมา (หญิง) 1 ขวบ
 
(เราหลอกถามชื่อจริงปลาวาฬกับโลมาไปหลายรอบ แต่ไม่รู้ชื่อจริงของอีกสองคนซะที55)
 
น้องทั้งสี่คนเป็นโรคภูมิแพ้(เพราะพ่อเป็นภูมิแพ้) ไม่ใช่แค่แพ้อากาศธรรมดาๆ
 
แต่เป็นกันหนักมาก ซึ่งแม่น้องจะให้น้องท่องเลยว่ากินอะไรไม่ได้บ้าง
 
น้องเป็นผื่นเต็มตัวไปหมด เกาจนเป็นแผล น้องผู้ชายจะเป็นหนักกว่าผู้หญิง
 
แม่น้องเคยเล่าให้พวกเราฟังว่าตอนน้องซีเป็นหนักมาก
 
กินอะไีรแทบไมไ่ด้เลย ต้องปั่นผักผสมไรซักอย่าง(จำไม่ได้)ให้กิน
 
น้องนาราแพ้น้อยที่สุด กินได้แทบทุกอย่าง
 
 
เสียงร้องไห้เสียงนั้นของปลาวาฬทำให้ฉันเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
 
แขนเล็กๆกางออก ฉันไม่ลังเลที่จะรับเข้ามา่ให้อ้อมแขนให้เร็วที่สุด
 
อ้่าว!! ยังไม่ทันจะปลอบเลย หยุดร้องซะงั้น--" 
 
 
แทบทุกเย็นก่อนจะเข้าบ้าน
 
เสียงเจี๊ยวจ๊าว ส่งเสียงเรียก "พี่เบียร์ พี่นุ่น" ดังมาแต่ไกล
 
พร้อมๆกับร่างเล็กๆอีกสามร่าง โผเข้ากอด เกาะแขน เกาะขา
 
พอเปิดบ้านปุ๊บ เหมือนลงสนามแข่ง ทุกคนจะรีบวิ่งไปที่ตู้เย็น
 
มีอะไรให้ตู้เย็นบ้าง ไม่มีเหลือ
 
 
น้องแต่ละคนจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวกันทุกคน
 
น้องซี นิ่งนิ่ง ไม่ค่อยพูด ช่างอ้อน เสียงอ้อนสุดๆ เจ้าเล่ห์ 
 
(คนนี้โดนเราจุ๊บแก้มทุกวัน^___^)
 
น้องนารา talkativeสุดๆ ไม่เคยเงียบแม้แต่วินาทีเดียว พูดไม่มีหยุด แต่มีเหตุผล
 
คนนี้ขอบอกว่าติสมาก น้องเคยระบายappleสีน้ำตาล แล้วบอกว่า "appleมันเน่าค่ะ"
 
โอ้!! จิตนากาีรสุึดยอดจริงๆ ชอบงอนเป็นที่สุึด "ถ้าพี่ซีทำแบบนี้อีก พรุ่งนี้น้องไม่รักแล้วนะ"
 
เป็นประโยคประจำตัวเธอล่ะ โอ๊ะ โอ พูดเธอไม่ได้สิ
 
"พี่นุ่นทำไมพูด'เธอ'ล่ะค่ะ คุณแม่บอกว่ามันไม่เพราะนะคะ"
 
จะพูดอะไรต้องระวังคำพูดสุดๆ
 
น้องปลาวาฬ ชอบยิ้มเจ้าเล่ห์ ชอบใช้ความรุนแรง ชอบแกล้งคนอื่น
 
ซกมกที่สุด กินเยอะ+เร็วมาก ชอบพ่นน้ำลายใส่คนอื่น จะสองขวบแล้วแต่ยังพูดไม่ได้เลย
 
(เราบังคับให้พูด "พี่นุ่น"ทุกวัน น้องออกเสียงได้แค่ในลำคอT^T "อี้ อุ้น" กุล่ะเซ็ง)
 
ส่วนน้องโลมา ยังเด็กอยู่ ดูยังไม่ออก >.<'
 
 
ถ้าวันหยุด เด็กจะมากดกริ่งบ่อยมาก ถ้ามีอะไรต้องทำ ต้องหลอกล่อให้กลับบ้านกันสุดฤทธิ์
 
จะกลับบ้าน ต้องอุ้ม ขี่หลัง อะไรก็ว่ากันไป เคยทั้งต้องอุ้ม แล้วอีกคนขี่หลังT^T
 
ช่วงนี้ปิดเทอม น้องมาบ้านเราแต่เช้า น้องหิวเราก็ไปซื้อโจ้กมาให้น้องก่อนไปทำงาน
 
 
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเด็กร้องจากบ้านนั้น ทุึกครั้งที่ได้ยินเสียงน้อง
 
มันเหมือนกับสิ่งล่อให้ฉันรีบตามเสียงนั้นไป
 
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงอ้อน ฉันไม่เคยลังเลเลยที่จะทำให้
 
ทุกครั้งที่เห็นแก้มป่องๆนั่น ฉันไม่เคยจะอดใจไหวที่จะจุ๊บแก้มนั่น
 
ฉันไม่เคยรำคาญเลยที่น้องชอบมานั่งตัก 
 
ฉันไม่เคยจะไปไหนได้ถ้าไม่มีคนดูแลน้อง
 
 
 
อย่างนี้เค้าเรียกว่า อาการ "แพ้เด็ก" รึป่าวนะ??

Comment

Comment:

Tweet

เด็กๆ..

โลกสดใส..

big smile

#7 By A Beautiful Lie on 2011-03-20 00:09

จินตนาการ
ความสดใส
ของเด็กๆมันทำให้เรามีความสุข
หลายๆครั้ง
ที่อยู่คนเดียว
นึกถึงเวลาเล่นกับหลาน
คำพูดที่หลานพูดแล้ว น้ำตาคลอๆ
ความใส และ จิตใจที่บริสุทธิ์
มันสร้างแรงกระเพือมในใจใครต่อใคร
ได้จริงๆ
Hot! Hot! Hot!
ใครๆก็แพ้เด็กทั้งน้าน.....


#3 By ลำดวน on 2011-03-07 08:16

จากประสบการณ์ตรงของเรา อาการแบบนี้ "แพ้เด็ก"ชัวร์
ฟันโช๊ะ เลย
ผมก็แพ้เด็ก

แต่เป็นอีกอารมณ์นึงเลยนะ

ตรงข้ามกัน 555+ sad smile

#1 By keaaaa on 2011-03-06 14:52